Een drukke dag vol coaching
Ally werkte als coach en die dag coachte ze haar high school cheerleaders naar een basketbalwedstrijd in Q in het centrum van Cleveland. Ondanks de pijn ging ze door met haar vijf uur durende all-star cheer workout. Toen ze thuiskwam, was de pijn nog veel erger geworden. De ibuprofen en verwarmingskussens werkten niet meer en hoewel ze uitgeput was, had ze te veel pijn en kon ze niet in slaap vallen. “Ik bleef de hele nacht wakker, opgekruld in een foetushouding, me afvragend waarom mijn krampen zo erg werden… Ik heb nog nooit zulke hevige krampen gevoeld.”
Vreselijk veel pijn
De volgende ochtend, op 22 december, nadat haar moeder wakker was geworden, vertelde Ally haar dat ze vreselijke krampen had, dat niets hielp en dat ze de hele nacht pijn had gehad. Haar moeder zei dat ze het die dag rustig aan moest doen en vertrok naar haar werk. “Ik had geen eetlust en verstopte me in mijn kamer van de pijn. Op het moment dat mijn moeder eindelijk thuiskwam van haar werk, huilde ik van de pijn en wist ik dat er iets mis was.” Ally wist dat het meer was dan alleen menstruatiepijn. Ze probeerde meer pijnstillers te nemen, maar dat hielp helemaal niet. “Mijn moeder maakte eten voor me en ik stond in de keuken te huilen en te schreeuwen tussen elke hap die ik nam omdat ik getroffen werd door een ‘kramp’.” Ze besloot toen een zwangerschapstest te doen – voor de zekerheid…
Golven van pijn
Ally deed de zwangerschapstest maar die was negatief. “Omdat ik zo uitgeput was en alleen maar wilde slapen, gingen we naar boven om in bed te liggen zodat ik kon rusten. Toen ik ging liggen en mijn moeder mijn kamer uitging, begon ik uit alle macht te gillen.” Haar vader was uit zijn stoel opgesprongen en naar boven gerend om te zien wat er aan de hand was. Nadat de “kramp” voorbij was, leek Ally het goed te maken en haar ouders verlieten haar kamer weer. Het was slechts een paar minuten later voordat Ally weer schreeuwde van de pijn.
Bijna 48 uur wakker
Nadat ze urenlang had gemerkt dat het nog meer pijn deed als ze ging liggen, en de krampen steeds pijnlijker en frequenter werden, vroeg haar moeder of ze naar het ziekenhuis wilde gaan – maar dat weigerde ze. “Ik dacht dat ze me zouden vertellen dat ik last had van menstruatiekrampen en me gewoon naar huis zouden laten gaan met ibuprofen.” Bovendien was het al 23.00 uur en ze was veel te uitgeput om het huis te verlaten. Op dit punt had Ally al bijna 48 uur niet geslapen. Toen kreeg ze een andere “kramp” … Lees verder op de volgende pagina
